Εξαγωγές

Η εξαγωγή δοντιού είναι μια οδοντιατρική πράξη που πραγματοποιείται όταν δεν είναι πλέον δυνατή η διατήρηση του δοντιού στο στόμα με συντηρητικές μεθόδους, όπως σφραγίσματα, ενδοδοντική θεραπεία (απονεύρωση) ή αποκαταστάσεις. Συνηθέστεροι λόγοι για εξαγωγή είναι η εκτεταμένη τερηδόνα, τα σοβαρά κατάγματα, η προχωρημένη περιοδοντική νόσος ή η παρουσία δοντιών που εμποδίζουν άλλες θεραπείες (π.χ. ορθοδοντική). Η απόφαση για εξαγωγή λαμβάνεται πάντα έπειτα από κλινικό και ακτινογραφικό έλεγχο, με στόχο τη συνολική υγεία του στόματος.

Η διαδικασία γίνεται υπό τοπική αναισθησία, ώστε να μην αισθάνεσαι πόνο, παρά μόνο πίεση κατά τη διάρκεια της πράξης. Ανάλογα με τη θέση και την κατάσταση του δοντιού, η εξαγωγή μπορεί να είναι απλή ή να απαιτεί πιο σύνθετη, χειρουργική προσέγγιση (π.χ. σε έγκλειστους ή ημιέγκλειστους φρονιμίτες). Ο οδοντίατρος «χαλαρώνει» το δόντι μέσα στο φατνίο και το αφαιρεί με ελεγχόμενες κινήσεις, προσέχοντας παράλληλα τους γύρω ιστούς, τα γειτονικά δόντια και τα ανατομικά στοιχεία της περιοχής.

Μετά την εξαγωγή, δίνονται αναλυτικές οδηγίες μετεγχειρητικής φροντίδας, όπως αποφυγή έντονου ξεπλύματος, προσοχή στο σημείο, λήψη αναλγητικών όπου χρειάζεται και σωστή στοματική υγιεινή στην υπόλοιπη στοματική κοιλότητα. Η τήρηση αυτών των οδηγιών βοηθά στην ομαλή επούλωση και μειώνει την πιθανότητα επιπλοκών, όπως η ξηρή φατνία. Στη συνέχεια, συζητείται, όπου είναι απαραίτητο, η αντικατάσταση του χαμένου δοντιού με γέφυρα, εμφύτευμα ή άλλη αποκατάσταση, ώστε να διατηρηθεί η σωστή λειτουργία της μάσησης και η ισορροπία του χαμόγελου.