Μερική και ολική πολφοτομή

Η μερική και ολική πολφοτομή είναι θεραπείες που εφαρμόζονται όταν ο οδοντικός πολφός (το «νεύρο» του δοντιού) έχει φλεγμονή, αλλά υπάρχει η δυνατότητα να διατηρηθεί ζωντανός και λειτουργικός, ολόκληρος ή μέρος του. Στη μερική πολφοτομή αφαιρείται μόνο το φλεγμονώδες τμήμα του πολφού κοντά στην επιφάνεια, ενώ το υπόλοιπο διατηρείται μέσα στις ρίζες. Στην ολική πολφοτομή, αφαιρείται ο πολφός από το θάλαμο της μύλης, αλλά παραμένει ο ριζικός πολφός. Στόχος και στις δύο περιπτώσεις είναι να διατηρηθεί το δόντι ζωντανό, να ανακουφιστεί ο πόνος και να αποφευχθεί, όπου είναι δυνατό, η πλήρης ενδοδοντική θεραπεία (απονεύρωση).

Οι θεραπείες αυτές εφαρμόζονται συχνά σε νεαρά μόνιμα δόντια με βαθιά τερηδόνα ή τραύμα, όπου η διατήρηση του πολφού βοηθά στη συνέχιση της ανάπτυξης της ρίζας και στην καλύτερη μακροχρόνια πρόγνωση του δοντιού. Αφού αφαιρεθεί το προβληματικό τμήμα του πολφού, η περιοχή καθαρίζεται προσεκτικά και τοποθετούνται ειδικά βιοσυμβατά υλικά που προστατεύουν τον εναπομείναντα πολφό και προάγουν την επούλωση. Στη συνέχεια, το δόντι αποκαθίσταται με έμφραξη ή άλλη αποκατάσταση, ανάλογα με την έκταση της βλάβης, ώστε να είναι ξανά λειτουργικό στη μάσηση και καλά σφραγισμένο από μικρόβια.

Η επιτυχία της μερικής ή ολικής πολφοτομής εξαρτάται από τη σωστή επιλογή περιστατικού, τον βαθμό φλεγμονής του πολφού και την άψογη στεγανότητα της τελικής αποκατάστασης. Ακολουθούν τακτικοί επανέλεγχοι, κλινικά και ακτινογραφικά, για να επιβεβαιωθεί ότι ο πολφός παραμένει υγιής και δεν εμφανίζονται συμπτώματα όπως πόνος, ευαισθησία ή αλλοιώσεις στην περιοχή της ρίζας. Όταν η θεραπεία εξελιχθεί ομαλά, το δόντι μπορεί να παραμείνει για πολλά χρόνια στο στόμα, ζωντανό και λειτουργικό, με καλύτερη αίσθηση στη μάσηση και πιο φυσική συμπεριφορά σε σχέση με ένα πλήρως απονευρωμένο δόντι.