Φθοριώσεις

Οι τοπικές εφαρμογές φθορίου (φθοριώσεις) είναι μία σημαντική προληπτική πράξη στην οδοντιατρική, καθώς βοηθούν στην ενίσχυση της αντοχής του σμάλτου απέναντι στα οξέα που παράγονται από τα μικρόβια της οδοντικής πλάκας. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, εφαρμόζονται από τον οδοντίατρο ειδικά gel ή βερνίκια φθορίου σε ελεγχόμενη ποσότητα και για συγκεκριμένο χρόνο. Το φθόριο συμβάλλει στην επαναμεταλλικοποίηση των αρχικών τερηδονικών βλαβών και στη μείωση του κινδύνου ανάπτυξης νέας τερηδόνας, στο πλαίσιο ενός συνολικού προγράμματος πρόληψης.

Οι φθοριώσεις εφαρμόζονται συχνά σε παιδιά και εφήβους, την περίοδο που τα μόνιμα δόντια είναι ακόμη σχετικά «νέα» και πιο ευάλωτα, αλλά και σε ενήλικες με αυξημένο κίνδυνο τερηδονισμού, όπως άτομα με ξηροστομία, ορθοδοντικές συσκευές, αυξημένη κατανάλωση ζάχαρης ή ιστορικό πολλών σφραγισμάτων. Η συχνότητα των εφαρμογών δεν είναι ίδια για όλους· ορίζεται εξατομικευμένα από τον οδοντίατρο, ανάλογα με την ηλικία, τις συνήθειες και το συνολικό προφίλ κινδύνου του κάθε ασθενή.

Η διαδικασία της φθορίωσης είναι σύντομη και ανώδυνη. Το υλικό τοποθετείται τοπικά πάνω στα δόντια και παραμένει για ορισμένο χρόνο, σύμφωνα με τις οδηγίες του οδοντιάτρου. Μετά τη συνεδρία, δίνονται συγκεκριμένες οδηγίες (π.χ. αποφυγή φαγητού ή ποτού για κάποιο διάστημα), ώστε να μεγιστοποιηθεί η δράση του φθορίου. Οι φθοριώσεις δεν αντικαθιστούν το καθημερινό βούρτσισμα, το νήμα ή τη σωστή διατροφή, αλλά λειτουργούν συμπληρωματικά σε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα πρόληψης, ενισχύοντας τη μακροχρόνια προστασία από την τερηδόνα.