Ενδοδοντική θεραπεία

  1. Home
  2. Ενδοδοντική θεραπεία

Η ενδοδοντική θεραπεία, γνωστή και ως «απονεύρωση», είναι η διαδικασία με την οποία αντιμετωπίζονται οι φλεγμονές ή οι νέκρωσεις του οδοντικού πολφού (του «νεύρου» μέσα στο δόντι). Όταν η τερηδόνα είναι βαθιά, υπάρχει κάταγμα ή άλλος ερεθισμός που φτάνει στον πολφό, μπορεί να εμφανιστεί έντονος πόνος, ευαισθησία στο ζεστό/κρύο ή ακόμα και απόστημα. Σκοπός της ενδοδοντικής θεραπείας είναι να αφαιρεθεί ο μολυσμένος ή νεκρός πολφός, να καθαριστούν και να απολυμανθούν οι ριζικοί σωλήνες και να σφραγιστούν ερμητικά, ώστε το δόντι να διατηρηθεί στο στόμα χωρίς πόνο και φλεγμονή.

Η διαδικασία πραγματοποιείται υπό τοπική αναισθησία και σε μία ή περισσότερες συνεδρίες, ανάλογα με την πολυπλοκότητα του δοντιού και την έκταση της βλάβης. Αρχικά, γίνεται διάνοιξη στο δόντι για να έχουμε πρόσβαση στον θάλαμο του πολφού και στους ριζικούς σωλήνες. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια ειδικών εργαλείων και απολυμαντικών διαλυμάτων, οι ρίζες καθαρίζονται, διαμορφώνονται και απολυμαίνονται προσεκτικά σε όλο το μήκος τους. Όταν επιτευχθεί ο κατάλληλος καθαρισμός, οι ριζικοί σωλήνες σφραγίζονται με ειδικό εμφρακτικό υλικό, ώστε να αποτραπεί η επαναμόλυνση.

Μετά την ολοκλήρωση της ενδοδοντικής θεραπείας, το δόντι χρειάζεται συνήθως μονολιθική αποκατάσταση με έμφραξη, ένθετο/επένθετο ή θήκη (στεφάνη), ειδικά όταν υπάρχει μεγάλη απώλεια οδοντικής ουσίας. Ένα σωστά απονευρωμένο και αποκατεστημένο δόντι μπορεί να παραμείνει στο στόμα για πολλά χρόνια, διατηρώντας τη λειτουργία της μάσησης και την αισθητική του χαμόγελου, χωρίς την ανάγκη εξαγωγής και προσθετικής αντικατάστασης. Η τακτική παρακολούθηση και η καλή στοματική υγιεινή συμβάλλουν στη μακροχρόνια επιτυχία της θεραπείας.

Πονάει η ενδοδοντική θεραπεία;

Η σύγχρονη ενδοδοντική θεραπεία γίνεται με τοπική αναισθησία και είναι συνήθως πολύ πιο άνετη απ’ όσο φαντάζονται οι περισσότεροι ασθενείς. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο πόνος που σε οδήγησε στο ιατρείο ανακουφίζεται ήδη από τις πρώτες φάσεις της θεραπείας. Μετά το ραντεβού μπορεί να υπάρχει μια ήπια ευαισθησία που υποχωρεί σταδιακά και αντιμετωπίζεται με απλά αναλγητικά, όπου χρειάζεται.

Χρειάζεται πάντα θήκη μετά την απονεύρωση;

Δεν απαιτείται σε όλα τα δόντια, όμως σε δόντια με μεγάλη απώλεια οδοντικής ουσίας (ιδίως γομφίους και προγομφίους) η θήκη συστήνεται συχνά για να προστατεύσει το δόντι από κάταγμα και να προσφέρει καλύτερη μακροχρόνια σταθερότητα. Ο οδοντίατρος θα αξιολογήσει τη δομή του δοντιού μετά την ενδοδοντική θεραπεία και θα προτείνει την καταλληλότερη αποκατάσταση.

Γιατί να κρατήσω το δόντι και να μην το βγάλω;

Η διατήρηση ενός δοντιού, όταν αυτό είναι εφικτό, είναι συνήθως η καλύτερη λύση. Ένα απονευρωμένο και σωστά αποκατεστημένο δόντι μπορεί να συνεχίσει να συμμετέχει κανονικά στη μάσηση και να στηρίζει τα γειτονικά δόντια. Η εξαγωγή δημιουργεί κενό που μπορεί να χρειαστεί μελλοντικά γέφυρα, εμφύτευμα ή άλλη προσθετική λύση, κάτι που είναι συχνά πιο πολύπλοκο και δαπανηρό από την ενδοδοντική θεραπεία.